Kadri ŞENÇALAR (1912 - 1989)
Türk sanat müziği bestecisi, ud sanatçısı, şarkı sözü yazarı.

İstanbul'da doğan ve çocukluk yılları Tarabya'da geçen Şençalar, dokuz yaşındayken, bir Rum müzik hocasından ve Kemani Cemil Bey`den keman dersleri almıştır. Daha sonraları Bursa'da ud hocası olan Tevfik Bey`den nota ve usul dersleri alan sanatçı, İstanbul'un işgali nedeniyle ailesinin Bursa'ya yerleşmesinin ardından, keman ve ud çalarak ailesinin geçimine katkıda bulunmuş, Bursa Setbaşı Gazinosu`nda çalışırken keman üstadı Bülbülî Salih Bey`le tanışması, hayatında ud'a yönelme noktası olmuştur. Soyadı kanununun çıkmasıyla dinleyicileri tarafından 'Şençalar' soyadına uygun görülerek bu soyadını alması sağlanmıştır.

Yusuf Nalkesen, Abdullah Yüce, Zeki Müren, Neşet Ertaş gibi birçok ünlü ismin yetişmesine büyük katkıları olan Kadri Şençalar, kardeşlerinin de müzikle içiçe yetişmesinde önemli rol oynamış, küçük kardeşi İsmail Şençalar'ın Türkiye'nin önemli kanun çalan sanatçıları arasına girmesini sağlamıştır.

Ailesiyle birlikte tekrar İstanbul'a yerleşen sanatçı, İstanbul Belediyesi konservatuvarında eğitim görmeye başlamış, Darülaceze'de uzun yıllar müzik öğretmenliği yapmış, Türkiye'de iilk kez Türk Musikî Dergisini çıkarıp yayınlamış, yine ilk kez Türk Musikîsi Mensupları Sendikasını kurmuş, ve ilk Ud Öğrenme Metodu kitapçığını yayınlamıştır. Şençalar Plak adında bir plak yapım şirketi kuran sanatçı, kendisine iş için başvuran Neşet Ertaş'ı burada tanıyıp, yetişmesinde büyük rol oynamıştır. 1950 ve 1960 yılları arasında Türkiye'de çevrilen bir çok yerli filmin müziğini de bestelemiş olan Şençalar'ın TRT arşivlerinde halen yayımlanmamış 100 civarında bestesi bulunmaktadır.

Özellikle uda getirdiği stil ve yorumu ile musikî alanında adını ölümsüzleştiren bestecinin kardeşi İsmail Şençalar da Türk Sanat Müziği'yle iç içeydi ve kanun çalardı.

Kadri Şençalar 13 Ocak 1989 günü İstanbul'da yaşama veda etti.

- Bestelerinden :
Gönlüm yaralı bilmiyorum yar bana ne oldu (Hicaz)
Gezdiğim dikenli aşk yollarında (Hüzzam)

Görmedim ömrümün asude geçen bir demini (Hicaz)
Ah güzel İstanbul, benim sevgili yarim (Nihavend)
Neyleyim köşkü neyleyim sarayı (Hicaz)
Yine o menekşe gözler aralı (Dügah)
İç durma iç güzelim, bugün ayrılık günü (Hicaz)
Sönmez artık yüreğimde yanan bu sonsuz ateş (Uşşak)