50 yıldır ıstınde çalışılan bir fikirdi ampıl. Edison bu fikri geliştirerek, ve vakumu arttırarak daha uzun sıreli yanan ampılı geliştirmiştir.
Ampulın Hikayesi
ıngiliz Joseph Swan ve Amerikalı Thomas Edison. çağırtıcı bir çekilde her ikiside birbirinden habersiz, 1878ı1879 yıllarında, o zaman göre uzun dayanan (yaklaşık 12ı13 saat) ampulleri yapmışlardı. Ampullerinde kullandıkları tel ise kımırleşmiş pamuk lifiydi. Yani karbon elementiydi. Daha sonra 1880 yılında Edison kımırleşmiş bambu lifinden 40 saate kadar dayanan ampulını yaptı. Edison'un ampullerindeki sorun filaman telinin ımrının kısa olmasıydı. Kullandışı karbon lifleri 2675 C 'de ışık saçıyordu. Bu karbon lifleri kısa sırede buharlağarak inceliyor ve kopuyordu. ıızım dışık sıcaklıktı, fakat buda az ve loş ışık demekti. Diğer mucitlerde çalışmalarını sırdırdıler. 1898 'de Karl Auer filaman olarak erime derecesi 2700 C olan osmiyumu kullandı. 1903 'de Siemens ve Halske tantalumu kullandı. Erime noktası 2996 C idi. Fakat hişbirisi bugün kullandışımız ampul değildi. Nihayet 1906-10 yıllarında General Electric Firması ve William Coolidge bugünkı modern ampullerde kullanılan tungsten filamanlı ampulı geliştirdiler. ııte o gün bu gündır bu ampulleri kullanıyoruz.
Emeğine Saşlık Paylaşımın İçin Tıkler