f
|
|||||||
| Kayıt ol | Yardım | Üye Listesi | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
|
|
#1 |
|
birîndar kirim xerîbiyê
ez ji xwe re kuştim xerîbiyê min bese ji vê eziyetiyê berêm kete vê beriyê dikim nakim ji bîram naçê rewşa welat û beracê çiya û newal û qelaçê ez ne melekim xwediyê tacê kuro lawo welat xweş e me jê barkir rojê res e dijmin sote wek serxwes e ji zilm û zorê me dames e vê buharê gul pişkivin li çol û çiya û dilê birîn dil û nave min dikewgirîn kanî welat û ala rengîn ciwan haco xeribi yaralayan gurbetliktir beni bana öldürten gurbetliktir yeter bana bu eziyetlik yönüm özleme hasrete düştü ne yapsam unutamıyorum ülkenin durumu wahim! dağdır, wadidir ve tepedir ben melek değilim, tac sahibiyim ey evlat ülke tatlıdır biz de göç ettik kara gündür düşman ateş gibi sarhoştur zulüm ve zorla bizi atmakta bu bahar güller soldu çöl va dağların gönlü yaralıdır yüreğim ve adım ağlıyor nerede ülke ve renkli bayrak
__________________
Dünyada hiçbir şey insanı kin besleme duygusu kadar yıpratmaz. |
|
|
|
|